ตอนที่ 192 สิ่งที่ไม่อาจตามหา

ตอนที่ 192 สิ่งที่ไม่อาจตามหา

หลังจากนั้น ฉู่ไป๋เถาก็นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน เพราะมัวแต่ระแวงว่าเงานั้นจะย้อนกลับมาตอนไหน เธอจึงเอาแต่นอนมองไปทางประตูเงียบๆ แบบนั้น จนกระทั่งแสงจันทร์นอกหน้าต่างแปรเปลี่ยนเป็นแสงตะวัน วันใหม่ของเมืองไรน์ได้เริ่มต้นขึ้น

โชคดีที่หลังจากนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก เมื่อฉู่ไป๋เถาเอื้อมมืออันอ่อนแรงไปหยิบมือถือตรงหัวเตียงมาดู เวลาก็บอกว่า 7 โมง 32 นาทีแล้ว

“อาเวย!”

ในที่สุดฉู่ไป๋เถาก็กลั้นอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองแทบจะร้องไห้ออกมา พอนึกย้อนกลับไปตอนนี้ เธอยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองทนผ่านค่ำคืนอันยาวนานในสภาพแวดล้อมที่น่ากลัวขนาดนั้นมาได้อย่างไร