ตอนที่ 170 ขอคำตอบให้ฉันที

ตอนที่ 170 ขอคำตอบให้ฉันที

ห้องเช่าของฉู่ไป๋เถาอยู่ใกล้กับสะพานหลินเจียง พอลั่วเวยขับรถมาส่งเธอถึงหน้าตึก ก็รีบบึ่งรถลินคอล์นไปยังอีกฟากหนึ่งของเมืองทันที

เทียบกับคนเฉื่อยชาอย่างฉู่ไป๋เถาแล้ว ลั่วเวยคงจัดอยู่ในกลุ่มคนที่คล่องแคล่วและทำอะไรเด็ดขาดฉับไว

ฉู่ไป๋เถามองส่งรถลินคอล์นแล่นลับสายตาไป แล้วหันหลังเดินเข้าโถงทางเดินที่ชื้นแฉะ ก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องพัก

ห้องเช่าแบบหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นไม่ได้กว้างขวางอะไร แต่จัดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ให้ความรู้สึกอบอุ่นเหมือนบ้าน ก่อนที่จะเริ่มฝันประหลาดบ่อยๆ ในช่วงต้นฤดูร้อนนี้ สภาพแวดล้อมที่แสนสบายเคยเป็นที่พึ่งทางใจให้ฉู่ไป๋เถาเสมอ แต่พอเห็นเตียงนอนสีขาวสะอาดตาในตอนนี้ เธอกลับอดคิดถึงค่ำคืนที่นอนไม่หลับตลอดทั้งสัปดาห์นี้ไม่ได้

ฉู่ไป๋เถาส่ายหน้าเบาๆ แล้วเดินไปที่โต๊ะเขียนหนังสือ นี่คือมุมทำงานของเธอ ปกติเธอมักจะนั่งเขียนนิยายริมหน้าต่างที่มีแดดส่องสว่าง เคาะแป้นพิมพ์เรียงร้อยตัวอักษรลงบนหน้าเอกสารว่างเปล่า