กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 159 ระบบปัญญาประดิษฐ์แบบบูรณาการ
จ้าวเข่อเล่อทาบเครื่องมือในมือลงบนกลอนประตู พอมีเสียงกริ๊กดังขึ้น ประตูก็บานเปิดออก
เฉินชิ่งเซินผลักประตูเดินเข้าไปข้างใน ข้างในห้องมืดสนิท มีกลิ่นอับชื้นโชยมาปะทะหน้า ให้ความรู้สึกเหมือนห้องที่ไม่ได้เปิดหน้าต่างระบายอากาศมาหลายเดือน
แสงสว่างจากทางเดินส่องไปไม่ถึงข้างในห้อง สัญชาตญาณบอกว่าที่นี่ไม่ได้กว้างเท่าไหร่นัก เฉินชิ่งเซินเอามือคลำไปตามผนังเพื่อหาสวิตช์ไฟ แต่จังหวะนั้นเอง ปลายห้องพลันสว่างวาบด้วยลำแสงสีฟ้าที่เจิดจ้า ส่องตรงมายังหน้าประตู
“ระวัง!”
จ้าวเข่อเล่อสลัดท่าทีเอื่อยเฉื่อยทิ้งทันที เขารีบผลักเฉินชิ่งเซินหลบไปด้านข้าง แล้วยกปืนเล็งไปยังต้นตอของแสง
นี่มันอะไรกัน