ตอนที่ 125 กฎเกณฑ์แห่งเวลา

ตอนที่ 125 กฎเกณฑ์แห่งเวลา

คืนนั้น เฉินชิ่งเซินผล็อยหลับไปท่ามกลางความคิดที่แล่นพล่านไร้จุดสิ้นสุด

เขาหลับไม่ค่อยสนิท ในฝันเหมือนจะเต็มไปด้วยเรื่องราวชวนวุ่นวายสับสน แต่พอตื่นขึ้นมากลับลืมไปจนหมดสิ้น

คอแห้งผาก พอผลักประตูเดินออกไปยังโถงทางเดินสลัว เฉินชิ่งเซินก็เห็นนาฬิกาบนฝาผนังชี้บอกเวลาหกโมงครึ่ง ที่แท้เมื่อวานเขาก็นอนไปแค่หกชั่วโมงเท่านั้นเอง

เฉินชิ่งเซินนั่งเหม่ออยู่ข้างโต๊ะกลมกลางห้องโถง เขาจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองไม่ได้เห็นแสงแดดยามเช้ามานานแค่ไหน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ภาพจากกล้องวงจรปิดผ่านหน้าจอก็ตาม