ตอนที่ 123 โลกอนาคต

ตอนที่ 123 โลกอนาคต

ความรู้สึกในตอนนั้นต่างจากการข้ามเวลาไปข้างหน้าก่อนหน้านี้ลิบลับ ถ้าจะให้เปรียบ ก็เหมือนวิญญาณกำลังถูกฉุดกระชากหลุดออกจากร่าง

เฉินชิ่งเซินจมดิ่งและค่อย ๆ สลายไปท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำ หยดน้ำที่ไหลรินจากหน้าผากเอ่อล้นจนกลายเป็นผืนน้ำกว้างใหญ่ไร้ก้นบึ้ง

ไม่หลงเหลืออะไรเลย มีเพียงเสียงลมหายใจ และไม่นาน แม้แต่เสียงลมหายใจนั้นก็พลอยเลือนหายไปจนหมด

เฉินชิ่งเซินรู้สึกราวกับลอยเคว้งอยู่ใต้ก้นทะเลลึก จนกระทั่งถึงเสี้ยววินาทีก่อนจะจมสู่ความว่างเปล่าชั่วนิรันดร์ จิตวิญญาณของเขาจึงเริ่มกลับมามีที่ยึดเหนี่ยวอีกครั้ง

ร่างกายหนักอึ้งเหลือเกิน เฉินชิ่งเซินต้องใช้เวลานานมากเพื่อเรียกความรู้สึกในการควบคุมแขนขาให้กลับมา เขาลืมตาขึ้นอย่างยากลำบากใต้แสงไฟนีออนสว่างจ้าบาดตา