ตอนที่ 87 ป่าละเมาะ

ตอนที่ 87 ป่าละเมาะ

“เชี่ย ชิ่งเซิน!” จ้าวเข่อเล่อตกใจเสียงปืนที่ดังขึ้นกะทันหันจนสะดุ้ง พอหดหัวหลบตามสัญชาตญาณแล้ว เขาก็รีบเงยหน้ามองเฉินชิ่งเซินที่อยู่บนกำแพงทันที

“ฉันไม่เป็นไร!”

เฉินชิ่งเซินไม่มีเวลามาค่อยๆ หาก้อนอิฐเหยียบแล้ว พอก้มลงเล็งแวบหนึ่ง ก็กระโดดติดๆ กันสองจังหวะ อาศัยความรู้สึกเหยียบก้อนอิฐแล้วทิ้งตัวลงพื้นอย่างรวดเร็ว ในสถานการณ์แบบนี้ขืนยังเกาะอยู่บนกำแพงก็ไม่ต่างอะไรกับเป้านิ่ง

สะเก็ดที่กระเด็นจากกระสุนเฉียดแก้มขวาไป บาดใต้ตาจนเป็นรอยเลือดบางๆ เฉินชิ่งเซินหันกลับไปมอง พบว่าตรงสวนหย่อมสุดสายตามีผู้หญิงสวมหน้ากากยูนิคอร์นยืนอยู่คนหนึ่ง

ยัยนี่อีกแล้ว!