กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 62 กลุ่มต่อต้าน
เหลยหรานซวี่เข็นเฉินชิ่งเซินมุ่งหน้าเข้าไปด้านในทางเดิน เฉินชิ่งเซินจ้องมองประกายโลหะที่สะท้อนออกมาจากผนังทั้งสองฝั่ง แล้วยังคงรู้สึกว่าทุกอย่างดูไม่เหมือนความจริง
“อย่าว่าแต่นายเลย ฉันเองจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ชินเหมือนกัน” เหลยหรานซวี่เหมือนจะเดาออกว่าเฉินชิ่งเซินกำลังคิดอะไรอยู่ จึงยิ้มเจื่อนพลางพูดขึ้น “อยู่ดีๆ เวลาผ่านไปแค่สองสามปี ทำไมโลกถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ”
“รู้สึกเหมือนฉันหลับไปตื่นหนึ่ง แล้วพลาดอะไรไปเยอะมากจริงๆ”
“บางทีการหลับไปโดยไม่รับรู้อะไรเลย ก็ถือเป็นความสุขอย่างหนึ่งนะ”
“แต่ฉันจะหลับต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ” เฉินชิ่งเซินกำลูกบาศก์สีดำในมือแน่น “ทุกคนยังรอฉันอยู่”