กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 57 ไทม์แมชชีน
“นายว่าไงนะ ไทม์แมชชีนงั้นเหรอ...” รูม่านตาของเฉินชิ่งเซินหดเล็กลงทันที
จ้าวเข่อเล่อดื่มด่ำกับสีหน้าตกตะลึงของเฉินชิ่งเซินอยู่สองสามวินาที แล้วชี้ไปที่เส้นแกนเวลาข้างหลังพลางพูดต่อ “ใช่แล้ว เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ปี 2030 ตอนบ่าย 17 นาฬิกา 23 นาที 27 วินาที ฉันสร้างไทม์แมชชีนเครื่องแรกในประวัติศาสตร์มนุษยชาติขึ้นมาได้สำเร็จ แถมจากการทดลองของหรานซวี่ มันยังประสบความสำเร็จอย่างงดงามเลยด้วย!”
“เข่อเล่อ นายมันอัจฉริยะจริง ๆ”
เฉินชิ่งเซินไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายความรู้สึกตัวเองในตอนนี้ ถึงแม้การหมดสติไปสามปีจะทำให้เขาหลุดวงโคจรไปจากโลกใบนี้แล้วก็ตาม แต่การมีอยู่ของไทม์แมชชีนก็แปลว่า...ความเป็นไปได้ไม่มีที่สิ้นสุด