ตอนที่ 53 ฆาตกร

ตอนที่ 53 ฆาตกร

“อึ่ก……”

อยากจะอ้าปากพูด แต่อึดอัดเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบคอไว้จนหายใจไม่ออก เฉินชิ่งเซินเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียว

เสียงวิ้งในหูดังลั่นขึ้นมา ฝนที่เทกระหน่ำกลายเป็นผืนน้ำกว้างใหญ่ราวกับจะกลืนกินคนทั้งร่าง ตู้คอนเทนเนอร์ขนาดมหึมาของรถบรรทุกบดบังแสงสว่างไปจนหมดสิ้น เฉินชิ่งเซินยืนเคว้งอยู่กลางขุมนรกแบบนั้น

หนี หนี หนีไปให้พ้น!

ร่างกายตอบสนองไปเองโดยแทบไม่ต้องผ่านสมองคิด

อยากจะวิ่งหนีไป ราวกับว่าขอแค่ไม่ได้เห็นจุดจบนั้นด้วยตาตัวเอง ทุกอย่างก็เหมือนไม่เคยเกิดขึ้น และยังพอมีทางกู้กลับคืนมาได้