กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 5 โลกที่ไม่มีเธอ
รอยยิ้มของฉู่ไป๋เถาชะงักค้างอยู่บนใบหน้า เหมือนไอน้ำบาง ๆ ที่เกาะอยู่บนกระจกหน้าต่าง ให้ความรู้สึกปวดใจแบบบอกไม่ถูก
“หมายความว่ายังไงน่ะ เฉินชิ่งเซิน นายล้อเล่นอยู่ใช่ไหม” ฉู่ไป๋เถาพยายามคุมสีหน้าให้สงบนิ่งสุดชีวิต “ฉันเข้าใจแล้ว! ตอนนี้คือปี 2029 ผ่านมาสิบปีแล้ว ถ้านายเล่าเรื่องอนาคตให้ฉันฟัง ฉันอาจจะเลือกทำอะไรที่ไม่เหมือนเดิม จนกลายเป็นไอ้นั่น...พาราด็อกซ์เวลาไง! ถ้างั้นฉันไม่ถามแล้วก็ได้”
เฉินชิ่งเซินคิดในใจว่า นี่คงเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อที่สุดในชีวิตแล้ว การที่ต้องมาได้ยินข่าวการตายของตัวเอง
พออ้าปากพูด เขาก็รู้ตัวว่าเสียงตัวเองสั่นไปหมด ตอนนี้ฉู่ไป๋เถายืนอยู่ตรงหน้าแบบมีชีวิตจริง ๆ ดูห่างไกลจากคำว่า ‘ความตาย’ ที่แสนหนักหนาและโหดร้ายเหลือเกิน