กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 1 เหยื่อที่ไม่มีตัวตน
“ชื่ออะไร”
“เฉินชิ่งเซินครับ”
“คุณเจอเหยื่อครั้งแรกเมื่อไหร่”
“วันที่ผมได้เจอฉู่ไป๋เถาอีกครั้ง ก็ยังเป็นวันที่ฝนตกชื้นแฉะเหมือนเดิมครับ”
“เจออีกครั้งเหรอ คุณรู้จักเหยื่อด้วย คุณบอกว่าเด็กคนนั้นชื่อฉู่ไป๋เถาใช่ไหม”
ไฟในห้องสอบสวนสลัวราง สายตาเฉียบขาดทรงอำนาจมองตรงมาจากอีกฝั่งของโต๊ะ ราวกับจะแทงทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจของเฉินชิ่งเซินได้ในพริบตา
นั่นคือสายตาที่ใช้มองฆาตกร
เฉินชิ่งเซินก้มหน้าหลบสายตาคุณตำรวจตรงหน้าไปตามสัญชาตญาณ แต่สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาทันทีกลับเป็นกุญแจมือสีเงินแวววาวคู่นั้น
เย็นเยียบ หนักแน่น ราวกับคำพิพากษาประหารชีวิต