กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 เพิ่งเข้าสู่แดนลับเอาชีวิตรอด
สติกลับคืนมาอีกครั้ง
ยังไม่ทันลืมตา ลู่หลิงโยวก็ได้กลิ่นหอมกรุ่นของรวงข้าวเข้มข้น
ข้างหูมีเสียงจักจั่นร้องระงมเป็นระลอก
สายลมแผ่วเบาพัดพากลิ่นหอมของรวงข้าว พลิ้วปอยผมที่ตกลงบนใบหน้าของนางให้หมุนวน
ลู่หลิงโยวหรี่ตาลืมขึ้น
แสงสีทองเจิดจ้าปรากฏตรงหน้า
แสงทองจากท้องฟ้าสาดลงมา ส่องรวงข้าวสีทองอร่ามที่สุกงอมในนาข้าว
ทำให้นางอดสงสัยชั่วขณะไม่ได้ว่าตนข้ามภพมาอีกครั้งหรือไม่
เพราะแสงอาทิตย์เช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่โลกบำเพ็ญเซียนควรมี