กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 ได้มาแล้วจะมีชีวิตพาออกไปหรือไม่
หนึ่งชั่วยามต่อมา คนจากสำนักชิงเหมี่ยวและหอหลิงอวิ๋นก็มาถึงจุดซ่อนป้ายหยกที่ทำเครื่องหมายไว้บนแผนที่
คนจากหอหลิงอวิ๋นรู้ว่ามันอยู่บนภูเขาลูกนี้ แต่ไม่รู้แน่ชัดว่าอยู่ตรงไหน
พวกเขาค่อย ๆ ชะลอฝีเท้าลงอย่างเงียบเชียบ ตั้งใจตามหลังสำนักชิงเหมี่ยวไป
แต่พอหันไปมอง คนจากสำนักชิงเหมี่ยวกลับนั่งลงพร้อมเพรียงกัน หากมิใช่เพราะตอนนี้ยังอยู่ในบึงหมอกเร้น คงนึกว่าพวกเขาจะนั่งบำเพ็ญกันเสียแล้ว
“มองพวกเราทำไม” ซูเซี่ยเอียงตัวพิงต้นไม้คดงอ
“พวกเจ้าก็เหนื่อย อยากพักสักครู่เหมือนกันหรือ?”
“อยากพักก็พักสิ ถึงพวกเจ้าจะฝีมือไม่เอาไหน สมองก็ไม่ค่อยมี แต่ข้าไม่ถือหรอกหากจะนั่งด้วยกัน ไม่ต้องรู้สึกกดดัน”