กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 69 ในที่สุดก็ได้พบคนเสียที
วิถียันต์ในยามนี้เสื่อมถอยจนแทบไม่เหลือสภาพ ชางฉิงเพียรบำเพ็ญมาหลายปี ก็ไม่อาจก้าวหน้าได้อีก
ในที่สุดก็ได้พบอัจฉริยะอสูรสักคน ช่วยชี้ทางให้เขาราวกับประทานความรู้ฉับพลัน จนเขาไม่อาจถอนตัว
เขาแทบอยากนั่งถกวิถีร่วมกับนาง พูดคุยกันให้เต็มอิ่มสามวันสามคืน
แต่ผลกลับกลายเป็นว่านางหันหลังแล้วไปเก็บตัวบำเพ็ญเสียอย่างนั้น
ลองคิดดูเถิดว่าชางฉิงจะรู้สึกเช่นไร
เขาบุกไปถึงหน้าประตูสำนักบนยอดเขาต้าเหิงอู๋โดยตรง ใช้กระบวนท่าเท้าไร้เงา เตะกิ่งไม้ของต้นไม้คดงอหน้าประตูยอดเขาต้าเหิงอู๋หักในคราเดียว
จากนั้นยังถอนดอกไม้เล็ก ๆ ไร้นามที่ปลูกไว้หน้าประตูเขาออกมาจนหมด โชว์ทักษะสุดเท่ที่เรียกว่า “มือโหดเด็ดบุปผา” ให้เห็นกันตรงนั้น
เป็นชนิดที่มีเอฟเฟกต์ปราณวิญญาณด้วย