กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 พบคนบ้าบิ่นเช่นนี้เป็นครั้งแรก
ยังเดินไม่เป็นก็คิดจะวิ่ง นอกจากล้มจนหน้าบวมช้ำแล้ว ย่อมไม่มีทางเป็นอื่น
“ท่านลุง เด็ก ๆ หัดกินข้าว ตอนแรกก็ใช้มือกันทั้งนั้น จากนั้นค่อยเปลี่ยนมาใช้ช้อนแทนตะเกียบ ใครเล่าจะเริ่มต้นด้วยตะเกียบเลย”
ทุกเรื่องล้วนต้องค่อยเป็นค่อยไป
“ท่านลุงไม่เข้าใจเหตุผลง่าย ๆ แค่นี้กระมัง”
ชายชราเบิกตากว้าง
ใครเป็นท่านลุงของเจ้า
เจ้าหนูเว่ยเฉิงเฟิงยังต้องเรียกเขาว่าอาจารย์อา แม่หนูอย่างเจ้าจะมีอาวุโสรุ่นเดียวกับเจ้าสำนักเชียวหรือ
ชางฉิงไม่ยอมรับ
“ถึงจะไปไม่ถึงระดับนั้นในทันที แต่หากพยายามอยู่เสมอ สักวันก็ต้องมีโอกาสสำเร็จมิใช่หรือ”