กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 มันน่ารักมากเลยนะ
ซูเซี่ยนฝืนกลั้นเสียงกรีดร้องเอาไว้
ทว่ากลับถอยห่างจากลู่หลิงโยวไปไกล
คราวนี้ขาของเขาไม่สั่น เอวก็ไม่ปวด เดินฉับไวเสียด้วย
ลู่หลิงโยวที่กำลังเล่นกับไฟผีอย่างสนุกสนานอยู่ข้างหลังเห็นดังนั้น
จึงถอนหายใจแผ่วเบา “ดูท่าศักยภาพของศิษย์พี่ห้ายังถูกดึงออกมาไม่หมด พรุ่งนี้ตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ฆ่าสัตว์อสูรสัก 10,000 ตัวแล้วค่อยกลับก็ได้”
ซูเซี่ยน:......
เฟิงอู๋เยวี่ย:......
ไม่ เป้าหมายเล็ก ๆ ของเจ้าอาจทำให้เจ้าสูญเสียศิษย์พี่ที่รักยิ่งไปถึงสองคน
หลังเล่นกับไฟผีอยู่พักหนึ่ง ดูเหมือนไฟผีจะชอบลู่หลิงโยวมากเช่นกัน พอถึงชายป่าแล้วก็ยังอาลัยอาวรณ์ ไม่อยากให้นางไป