กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 ศิษย์พี่ใหญ่ก็เป็นพวกหัวทึบอยู่บ้าง
หากไม่คำนึงถึงเกียรติของการเป็นศิษย์พี่ เฟิงอู๋เยวี่ยคงอยากคว้าไหล่ศิษย์น้องหญิงคนเล็กแล้วบอกนางอย่างหนักแน่นว่า อาจารย์ผู้นี้เป็นศิษย์พี่ของเจ้านะ
เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าต้องใช้สมบัติล้ำค่าฟ้าดินและพืชวิญญาณล้ำค่ามากเพียงใด เพื่อหลอมโอสถวิญญาณชิงหลิงหนึ่งเตาที่สามารถข่มพิษมารได้
เมื่อเทียบกับของเหล่านั้น หญ้าดีบัวก็ไม่ต่างจากหญ้าหางสุนัข ต่อให้ยกให้เขา เขายังกลัวว่าจะทำให้โอสถแปดเปื้อนเสียด้วยซ้ำ
เฟิงอู๋เยวี่ยสูดหายใจลึก
รู้สึกว่าจิตมรรคาของตนกำลังจะแหลกสลายอีกครั้ง
สีหน้าเจ็บปวดเสียดายของลู่หลิงโยวนั้นยากจะมองข้ามจริง ๆ
ท้ายที่สุดจิ่นเยี่ยก็แสดงน้ำใจว่าจะคืนแต้มสะสมที่นางเสียไปให้สิบเท่า นางจึงกลับมายิ้มแย้มได้