กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 แย่งชิง
เย่เจินเจินคิดว่าตนชนะอย่างแน่นอนแล้ว
ไม่มีเหตุผลอื่นใด
แม่หนูลู่อวิ๋นโยวนั่นไม่รู้ไปเอาความกล้ามาจากไหน ถึงได้คิดจะแย่งบัวเงินเซียงเหอกับนาง
แต่ทั้งที่นางยังไม่ทันลงมือโจมตี อีกฝ่ายกลับยืนตะลึงงันด้วยความหวาดกลัวไปเสียแล้ว
ถึงกับหลับตาลงด้วยความกลัว
ส่วนบัวเงินเซียงเหอก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม นางคว้ามาได้ง่ายดาย
แววลำพองใจวาบผ่านใบหน้าเย่เจินเจิน
นี่ต่างหากคือปฏิกิริยาที่เจ้าคนขี้ขลาดเงียบขรึมไร้ประโยชน์ควรมี
ก่อนหน้านี้แสร้งทำเป็นเช่นนั้นเสียจนเกือบหลอกนางได้สนิท ทำให้นางคิดว่าภายในเวลาเพียงสองเดือน อีกฝ่ายจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนได้จริง ๆ