กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 บริจาคให้สำนักโดยไม่คิดมูลค่า
กระทั่งลู่หลิงโยวกับซูเซี่ยนทำงานกันเสร็จเกือบหมด เว่ยเฉิงเฟิงและผู้อาวุโสอวี๋จึงค่อยฝืนยอมรับความจริงได้
เว่ยเฉิงเฟิงไม่สนภาพลักษณ์เจ้าสำนัก ย่อตัวลงข้างหม้อเหล็กใบใหญ่ คุ้ยกากยาไปพลาง พึมพำไม่หยุด “นี่มันก็แค่พวกวัชพืชไร้ปราณวิญญาณไม่ใช่หรือ
เหตุใดถึงหลอมเป็นโอสถบำรุงปราณต้นกำเนิดได้เล่า?”
เดี๋ยวก็หยิบโอสถมาหัก แล้วทำท่าศึกษาอย่างจริงจัง
ผลลัพธ์ย่อมเป็นว่าไม่อาจศึกษาอะไรได้สักอย่าง เขากับผู้อาวุโสอวี๋ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญสายโอสถทั้งคู่ สุดท้ายจึงได้แต่มองโอสถที่ตนหักเป็นหลายชิ้นด้วยสีหน้าเจ็บปวดใจ
ประมาทไปแล้ว
เพียงพริบตาก็ทำโอสถเสียไปหลายเม็ด แทบจะรวบรวมได้เต็มขวดอยู่แล้วแท้ ๆ