ตอนที่ 223 ศาสตร์แห่งความรุนแรงของเอ้อร์เป่า

ชายหน้าบากพุ่งตัวลงไปในร่องน้ำโคลน กลั้นลมหายใจ หัวใจเต้นกระหน่ำรัวอยู่ในช่องอก

เขาเบิกตากว้างที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยแดง มองดูหมอกสีขาวนั้นแผ่กระจายเลียบผิวน้ำอันขุ่นมัวไปอย่างรวดเร็วด้วยตาตัวเอง

ฝนตกหนักซัดกระหน่ำลงบนกระบอกโลหะอย่างบ้าคลั่ง ไม่เพียงแต่ไม่ชะล้างฤทธิ์ยาออกไป กลับยิ่งเร่งการระเบิดปลดปล่อยก๊าซความเข้มข้นสูงให้เร็วขึ้น

โซ่วโหวที่อยู่ด้านข้างยังไม่ทันได้ตอบสนอง พออ้าปากขึ้น หมอกขาวฉุนแสบจมูกคำใหญ่ก็ไหลทะลักย้อนเข้าไปในปอดทันที

เขาไม่ได้ดิ้นรนแม้แต่น้อย ร่างอ่อนยวบ ล้มกระแทกลงในน้ำโคลนอย่างแรง

จากนั้น เสียงกรนดังสนั่นและยาวนานสายหนึ่งพลันดังออกมาจากจมูกของเขา

เหล่านักรบมรณะรอบข้างไม่ได้ส่งเสียงร้องสักแอะ พากันล้มคะมำลงในน้ำโคลนทีละคน

บางคนนิ้วมือยังเหนี่ยวไกปืนอยู่ พอคลายมือออก ปืนก็ตกลงไปในแอ่งน้ำ บางคนเพิ่งหันหลังคิดจะหนี วิ่งไปไม่ถึงสองก้าวก็ล้มคว่ำหน้า หลับปุ๋ยไปอย่างสบายอารมณ์

ชายหน้าบากรู้สึกหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูกผุดขึ้นมาในใจ