เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ถ้าไม่มีสายการผลิตอัตโนมัติ กำไรและผลผลิตของโรงงานผลิตยาก็จะติดตายอยู่ตรงนี้ การทำด้วยมือมีความคลาดเคลื่อนสูง ประสิทธิภาพต่ำ”
ต้าเป่าลู่จือเหยาปิดสมุดบัญชี ใบหน้าเล็ก ๆ ตึงเครียดจริงจัง เอ่ยชี้ขาดทางตันตรงหน้าในประโยคเดียว
ซูเหมียนเยวี่ยมองต้าเป่าพลางพยักหน้าเห็นพ้อง สมองของจือเหยาเกิดมาเพื่อคุมภาพรวมโดยแท้ การบรรจุด้วยมือไม่เพียงแต่ช้า แต่น้ำยาสมุนไพรยังข้นหนืดหกเลอะเทอะได้ง่าย อัตราการสูญเสียสูงเกินไป
ลู่เป่ยเฉินลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่ง คิ้วขมวดแน่น “เมื่อเช้าฉันโทรศัพท์ไปที่โรงงานเครื่องจักรกลแห่งที่หนึ่งในเมืองแล้ว ผู้อำนวยการโรงงานของพวกเขาบอกว่า สายบรรจุของเหลวความแม่นยำสูงที่สามารถกำหนดปริมาณอัตโนมัติและไม่ทำยาน้ำรั่วไหลแบบที่เราต้องการนั้น ความแม่นยำของอุปกรณ์ในโรงงานพวกเขาไปไม่ถึงระดับนั้นเลย อย่าว่าแต่แดนเหนือเลย ต่อให้เป็นภาคเหนือทั้งหมด ก็หาเครื่องสำเร็จรูปไม่ได้สักกี่เครื่องหรอก”
“ถ้าเบิกย้ายมาจากโรงงานใหญ่ทางใต้ล่ะ” ซูเหมียนเยวี่ยถาม