เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาของซูเหมียนเยวี่ยจับจ้องอยู่ที่รายงานสรุปทางการแพทย์แนวหน้าที่วางอยู่ตรงมุมโต๊ะ
คิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
ลู่เป่ยเฉินเพิ่งแขวนแผนผังการวางกำลังป้องกันของเขตทหารไว้บนผนัง หันกลับมาเห็นสีหน้าของเมียดูไม่ดี จึงก้าวเท้ายาว ๆ เดินเข้ามา “เป็นอะไรไป เกิดเรื่องที่แนวหน้าเหรอ”
“อุณหภูมิลดลงเร็วเกินไป” ซูเหมียนเยวี่ยส่งรายงานให้ลู่เป่ยเฉิน น้ำเสียงทุ้มต่ำเล็กน้อย “แนวชายแดนแดนเหนือเมื่อคืนนี้เจอกับคลื่นความเย็น อุณหภูมิดิ่งลงกะทันหันถึงติดลบสี่สิบห้าองศา ทหารของกองพันคมมีดและด่านหน้าชายแดนอีกหลายแห่งเกิดการติดเชื้อในทางเดินลมหายใจเป็นวงกว้าง กระทั่งมีแนวโน้มจะกลายเป็นปอดบวมขั้นรุนแรง”
ลู่เป่ยเฉินรับรายงานไปกวาดตาดูสองที แนวสันกรามเกร็งแน่นตึง
“ฝ่ายส่งกำลังบำรุงเพิ่งส่งเสื้อขนเป็ดขั้วโลกแบบหนาพิเศษขึ้นไปเมื่อวานนี้ แต่พวกทหารต้องยืนยามลาดตระเวนท่ามกลางลมพายุหิมะ ลมหนาวพัดกรอกเข้าปอดโดยตรง เสื้อผ้าจะหนาแค่ไหนก็กันอวัยวะภายในไม่ให้โดนไอเย็นไม่ได้”