เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ผู้อำนวยการซู ได้ยินชื่อเสียงมานาน” ชายคนนั้นเดินมาตรงหน้าซูเหมียนเยวี่ย พ่นควันบุหรี่ออกมาหนึ่งวง “ผู้น้อยคือเถ้าแก่ของห้างร้านหลงไท่แห่งเมืองหลวง หม่าฟู่กุ้ย”
ซูเหมียนเยวี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่ได้ยื่นมือไปจับกับมือที่เขายื่นมา เธอไม่แม้แต่จะปรายตามอง น้ำเสียงเย็นชา “มาจากเมืองหลวงเหรอ ตระกูลเย่ส่งคุณมาที่แดนเหนือ เพื่อแย่งที่รกร้างที่ปลูกพืชไม่ขึ้นกับฉันเนี่ยนะ”
มือของหม่าฟู่กุ้ยที่ยื่นค้างอยู่กลางอากาศชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะชักกลับมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พร้อมกับหัวเราะร่าสองเสียง “ผู้อำนวยการซูช่างเป็นคนตรงไปตรงมาจริง ๆ ตระกูลยงตระกูลเย่อะไรกัน ตัวผมแซ่หม่าก็แค่พ่อค้า ได้ยินมาว่าที่ดินทางแดนเหนือราคาถูก ผมเลยอยากมาลงทุนสักหน่อย สันเขาหัวโล้นแห่งนี้ผมดูแล้วฮวงจุ้ยไม่เลว กะว่าจะกว้านซื้อเอาไว้สร้างฟาร์มสุกรขนาดใหญ่ ทำไมหรือ ผู้อำนวยการซูก็ถูกใจที่ดินผืนนี้เหมือนกันหรือ นั่นคงบังเอิญเกินไปแล้วล่ะ ทุกเรื่องมันต้องว่ากันตามลำดับก่อนหลังสิ”