ตอนที่ 134 ขี้ผึ้งรักษาแผลหนาวกัดออกฤทธิ์เร็วปรากฏสู่สายตา พลังอำนาจตบหน้าฉาดใหญ่

“หัวหน้าห้องคะ ยื่นมือออกมาเถอะ” ซูเหมียนเยวี่ยบิดเปิดฝาตลับอลูมิเนียม หันไปมองหัวหน้าห้องสูงวัยที่คอยรินน้ำอยู่ด้านข้าง

หัวหน้าห้องเก้อเขินเล็กน้อย ซ่อนมือไปด้านหลังโดยใต้จิตสำนึก “ครูฝึกการเมืองซู มือฉันทั้งสกปรกทั้งเป็นแผล แถมยังมีน้ำหนองไหล อย่าทำให้ยาดีของเธอต้องแปดเปื้อนเลย”

“ในสายตาของผู้รักษาไม่มีคำว่าสกปรกหรือสะอาด มีเพียงผู้ป่วยเท่านั้น ยื่นออกมาเถอะ” น้ำเสียงของซูเหมียนเยวี่ยอ่อนโยน ทว่าแฝงไว้ด้วยความหนักแน่นเด็ดขาด

หัวหน้าห้องมองไปยังผู้บัญชาการเฉินราวกับขอความช่วยเหลือ ผู้บัญชาการเฉินพยักหน้าเงียบ ๆ