เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 132 การช่วยคนเป็นน้ำใจ ไม่ใช่หน้าที่
เจียงจือหน่วนไม่รู้จะพูดอะไรกับท่าทีที่ชุยเป่าเจินมองว่าเป็นเรื่องธรรมดาสามัญของแม่ เธอพบว่าชุยเป่าเจินไม่เคยคิดถึงคนอื่นเลย ขอเพียงเป็นสิ่งที่ตัวเองต้องการ
"บ้านหลังนี้ฉันเตรียมจะปล่อยเช่า เอาไว้ใช้จ่ายเงินกู้ธนาคาร" จากประสบการณ์ต่อสู้กับชุยเป่าเจินมาหลายปี เจียงจือหน่วนสรุปได้ว่ากับข้อเรียกร้องของแม่ จะทำท่ากำกวมไม่ได้ ต้องเด็ดขาดและชี้ตรงจุดสำคัญ แม้ผลลัพธ์สุดท้ายจะยังจบลงด้วยการทะเลาะกันใหญ่โตก็ตาม
"บ้านที่หน่วยงานเดิมของเสี่ยวกู้ พวกเธอไม่ได้ปล่อยเช่าอยู่หรือไง?" ชุยเป่าเจินคิดว่าลูกสาวกำลังหลอกตัวเอง แต่เธอไม่โง่ ทรัพย์สินของเจียงจือหน่วน เธอรู้หมดจด
"ค่าเช่าของสองหลังนั้นรวมกัน ถึงจะพอเติมเงินกู้ของหลังนี้ได้ ฉันยังแบกเงินกู้ของห้องหอใหม่อีกนะ" เจียงจือหน่วนค่อนข้างหดหู่ แม่แท้ๆ ของตัวเองไม่เพียงช่วยเหลืออะไรไม่ได้ ยังคอยจ้องหม้อข้าวของตนเองอยู่เรื่อย