เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 กลับบ้านเยี่ยมพ่อแม่
กลางคืนในชนบทไม่มีกิจกรรมอะไรให้ทำ พอทานมื้อเย็นเสร็จไม่นาน ทุกคนในบ้านตระกูลกู้ก็แยกย้ายกลับห้องไปพักผ่อน กู้จื่อเชียนที่ล้างหน้าล้างเสร็จแล้วเห็นเจียงจือหน่วนนั่งอยู่ที่ขอบเตียงด้วยสีหน้าลำบากใจ จึงถามว่า “เป็นอะไรไปหรือเปล่า หน่วนหน่วน ปวดท้องหรือ”
“ฉัน ฉันอยากเข้าห้องน้ำ” ในบ้านไม่มีห้องน้ำ แต่หมู่บ้านไม่เหมือนในเมือง กลางคืนตามถนนมีไฟถนน ข้างนอกมืดสนิท เจียงจือหน่วนไม่กล้าไปเข้าห้องน้ำคนเดียว
“รอเดี๋ยวนะ” กู้จื่อเชียนหยิบกระโถนออกมาจากใต้เตียงอย่างว่องไว วางไว้ข้าง ๆ “ใช้ได้เลย ของใหม่”
เจียงจือหน่วนมองกู้จื่อเชียนอย่างเขิน ๆ เขาเข้าใจขึ้นมาทันทีจึงพูดว่า “ผมออกไปข้างนอก พอเสร็จแล้วเรียกผมนะ”
“ไม่ใช่ ฉัน ฉันว่าฉันออกไปข้างนอกดีกว่า นายไปเป็นเพื่อนฉันก็พอ”
“ฟ้ามืดแบบนี้ ถ้าลืมเท้าเหยียบพลาดตกลงไปก็ลำบากนะ นี่ไม่ใช่ห้องน้ำสาธารณะในเมือง” กู้จื่อเชียนพูดหยอก
“ไม่ใช่ ฉันหมายความว่า” เจียงจือหน่วนโน้มตัวไปกระซิบข้างหูกู้จื่อเชียน “ฉันจะเข้าห้องน้ำใหญ่”
ได้ฟังแล้วกู้จื่อเชียนก็หัวเราะจนตัวงอ “แค่นี้เอง ในห้องก็ทำได้เลยตามสบาย เดี๋ยวผมจะไปเทให้ล้างให้ รับรองสะอาดเอี่ยม”