0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 สืบเสาะ

ครั้งนี้คณะของเจียงจือหน่วนเรียกได้ว่ากลับบ้านพร้อมผลเก็บเกี่ยวเต็มมือกันเลยทีเดียว ทุกคนถือของกันเต็มไม้เต็มมือ

“พวกเธอนี่ไปปล้นเมืองหลวงมณฑลกลับมาหรือไง” เซียวเหวินฮุ่ยพูดหยอก

“ย่า พวกเราเป็นห่วงย่าเลยซื้อของกินมาฝาก พี่หน่วนยังซื้อแว่นสายตายาวให้ย่าด้วย” ชุยหวยอันพูดพลางยิ้มร่า หวังหลิงก็วุ่นวายอยู่ข้างๆช่วยกันแจกของขวัญ

เจียงจือหน่วนที่เหนื่อยมาทั้งวันนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ในลานเล็กๆ ยิ้มมองภาพตรงหน้าอย่างมีความสุข ชาติก่อนเธอมุ่งแต่จะกลับไปอยู่บ้านที่เมืองหลวงมณฑล ให้ได้การยอมรับจากแม่และความนับถือจากน้องสาวทั้งหลาย โดยมองข้ามความอบอุ่นที่เอื้อมถึงได้นี้ไป แต่เมื่อได้เกิดใหม่ เธอไม่คิดอย่างนั้นแล้ว เธอต้องคว้าความสุขที่มองเห็นได้ตรงหน้าไว้ บางทีเธออาจเป็นคนประเภทที่บุญวาสนาระหว่างแม่ลูกมีน้อยแต่กำเนิดก็ได้ ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับแม่ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเถอะ เธอไม่ยึดติดแล้ว ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเถอะ

“หน่วนหน่วน พวกเธอไปหาพ่อกับแม่มาหรือยัง” น้าชายชุยเหวินปินมองสีหน้าของเจียงจือหน่วนอย่างระมัดระวัง

“ไปมาแล้ว แถมยังไปกินข้าวกลางวันด้วย” เจียงจือหน่วนตอบ

“อ้าว อย่างนี้สิถูกแล้ว ไปมาหาสู่กับพ่อแม่ให้บ่อยหน่อย” ชุยเหวินปินดีใจกับการกระทำของเจียงจือหน่วน

“อาหารเสร็จแล้ว หลิงจื่อ เธออย่ามัววุ่นวายอยู่เลย มากินข้าวกันได้แล้ว” กงฉินเดินออกมาจากครัวเรียก