เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายแดนเหนือ ห่างจากนครหลวงฉือเซียวออกไปสามร้อยลี้
ไป๋ฉียืนอยู่บนเนินเขาที่เพิ่งถูกย้อมด้วยโลหิตจนแดงฉาน มองนครหลวงสีชาดที่ตั้งตระหง่านอยู่บนที่ราบลาวาเบื้องหน้า
กองทัพสายเหนือสามแสนนายตั้งกระบวนทัพอยู่เบื้องหลัง ธงรบโบกสะบัดส่งเสียงดังท่ามกลางสายลมร้อนระอุ หลังศึกหุบเหวลาวาแห่งฟ้า ขวัญกำลังใจของกองทัพก็พุ่งสูงดุจสายรุ้ง ตลอดเส้นทางที่เคลื่อนทัพมา กองทัพที่เหลืออยู่ของเฮ่าเหยียนต่างพากันยอมจำนนทันทีที่เห็นทัพใหญ่ ส่วนผู้ที่ไม่ยอมจำนนล้วนกลายเป็นดวงวิญญาณใต้คมกระบี่ไปหมดแล้ว
ทิศทางนครหลวงมีเงาร่างเก้าร่างในสภาพสะบักสะบอมวิ่งหนีกลับมาอย่างทุลักทุเล พวกเขาคือเก้าเสนาบดีฮ่าวเหยียนที่ทำหน้าที่ควบคุมค่ายกลเก้าสุริยเผาสวรรค์ บัดนี้ลมหายใจอ่อนแรง ฐานมรรคเสียหายจนไม่เหลือกำลังต่อสู้แม้แต่น้อย
ไป๋ฉีไม่ได้ไล่ตาม
เขาเพียงยกมือขึ้น กรีดนิ้วไปทางนครหลวงฉือเซียวอย่างลวก ๆ
ร่างธรรมสังหารเบื้องหลังเคลื่อนไหวตามไปด้วย กระบี่ยาวโลหิตตวัดผ่านกลางอากาศ กรีดเป็นรอยปราณกระบี่สีแดงฉานพาดยาวกว่าร้อยลี้
รอยปราณกระบี่นั้นรวมตัวแน่นไม่สลายไป ราวกับประกาศโทษประหารที่แขวนอยู่เหนือเมืองหลวง
“ถ่ายทอดคำสั่ง”
น้ำเสียงของไป๋ฉีสงบนิ่ง