เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เปิ่นจุนยอมรับว่ามองเจ้าต่ำไป”
ชื่อหลิงสูดหายใจเข้าลึก อาณาเขตเพลิงรอบกายหดกลับจนหมดสิ้น พลังเซียนทั้งหมดหลอมรวมเข้าสู่ภายใน ดวงตาทั้งคู่ของเขากลายเป็นสีทองประกายชาด เส้นผมพลิ้วไหวโดยไร้สายลม เส้นผมทุกเส้นล้วนมีอักขระยันต์เปลวเพลิงไหลเวียน
“แต่ก็จบลงเพียงเท่านี้แหละ”
ชื่อหลิงค่อย ๆ ยกสองมือขึ้น ฝ่ามือทั้งสองหันเข้าหากัน
สุริยันชาดทั้งเก้าดวงบินกลับมา หลอมรวม บีบอัด และแปรเปลี่ยนอยู่ระหว่างฝ่ามือทั้งสอง แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไป ม่านแสงป้องกันลานประลองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กระทั่งก่วนจ้งยังจำต้องถอยหลังไปสามก้าว ยกมือขึ้นเสริมความแข็งแกร่งให้ค่ายกล
“นี่มัน...” เซียนหญิงเทียนเสวียนแห่งราชสำนักเซียนหลิวหลงมีสีหน้าเคร่งขรึม
“หนึ่งในพลังอิทธิฤทธิ์สะกดสำนักของราชวงศ์เซียนฮ่าวเหยียน” หญิงชราข้างกายเธอกล่าวเสียงต่ำ “เก้าสุริยะเผาสวรรค์ ว่ากันว่าเมื่อฝึกฝนถึงขั้นสำเร็จสูงสุด จะสามารถเผาทำลายมหาพิภพขนาดเล็กได้หนึ่งแห่ง แม้ชื่อหลิงยังมิอาจบรรลุขั้นสำเร็จสูงสุด แต่การใช้กระบวนท่านี้รับมือกับเซียนโลกีย์ผู้หนึ่ง...”