เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ห้วงความว่างเปล่าฟ้าบุพกาล วังสวรรค์เต๋าคุณธรรม
ณ สถานที่แห่งนี้ ไม่มีการไหลเวียนของกาลเวลา และไม่มีการผลัดเปลี่ยนของฤดูกาลทั้งสี่
หมอกเซียนล้อมวน ความว่างเปล่าหยุดนิ่ง มีเพียงมหามรรคที่ไหลเวียนดุจคลื่นน้ำ โอบล้อมมหาวิหารเทพอันโอ่อ่าที่ตั้งตระหง่านอยู่เหนือกาลเวลานับร้อยล้านกัป
อักขระยันต์นับร้อยล้านลอยเคลื่อนไหวราวกับดวงดาว ก่อร่างเป็นระเบียบอันเป็นนิรันดร์ ทั้งเก่าแก่และสง่างาม
ส่วนลึกของตำหนัก มีร่างในชุดคลุมสีเทาตนหนึ่งนั่งขัดสมาธิ สีหน้าสงบนิ่ง เงียบงันราวกับความตาย ทว่ากลับแผ่บารมีสวรรค์ออกมาโดยธรรมชาติ สะกดข่มทั่วจักรวาล
เขานั่งอยู่บนบัวทองไร้ขั้ว ร่างกายปรากฏเลือนรางเป็นครั้งคราว ใบหน้าพร่ามัวจนไม่อาจมองเห็นได้ชัด มีเพียงอักขระเทพฟ้าบุพกาลระหว่างคิ้วที่ลอยเคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ ราวกับดวงตาสวรรค์ซึ่งทะลวงผ่านเหตุและผลและมองลงมายังสรรพชีวิต