เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหนือฟ้าบุพกาล ท้องฟ้าและผืนดินพังทลาย ฟ้าดินสูญสิ้นสีสัน
รอยแยกนับไม่ถ้วนปริแตกออกกลางความว่างเปล่า เส้นกฎเกณฑ์ขาดสะบั้นกลายเป็นเส้นใย กระแสปั่นป่วนแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นโหมกระหน่ำ พุ่งชนไปทั่วทุกทิศ ราวกับมังกรคลุ้มคลั่งนับหมื่นนับพันกำลังฉีกกัดฟ้าดิน จนสนามรบทั้งผืนแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ
ค่ายกลทหารของราชวงศ์เทพจันทราใหม่ถอยร่นอย่างต่อเนื่อง แนวรบพังทลายราวกับเขื่อนแตก ขณะที่กองทัพราชวงศ์เทพเสวียนเซียวแผ่ขยายเข้ามาประหนึ่งคลื่นดำถาโถมลงจากฟ้า ด้วยพลังทำลายล้างดุจหักไม้ผุพัง พุ่งตรงเข้าหาจุดยุทธศาสตร์สำคัญของดินแดนเสวียนเวย
ท่ามกลางพายุฟ้าบุพกาล ชิ่นเยวี่ยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของนภา ชุดหงส์บนร่างเปื้อนเลือดไปทั่วแล้ว เส้นผมสีเงินปลิวสะบัดยุ่งเหยิง ใบหน้างดงามล่มเมืองซีดเซียวอิดโรย ทว่าสิ่งเดียวที่ยังคงเย็นชาและแน่วแน่คือดวงตาหงส์คู่นั้น
นางกำยันต์หยกจันทราใหม่ไว้แน่น แสงจันทราแม้ริบหรี่ แต่ยังคงโปรยปรายลงสู่แนวรบเบื้องล่างอย่างไม่ขาดสาย เพื่อช่วงชิงโอกาสให้ค่ายกลทหารที่กำลังแตกพ่ายได้หยุดพักหายใจแม้เพียงชั่วพริบตา