เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายนอกโลกเก้าโจว ทะเลฟ้าบุพกาลโหมกระหน่ำ ฟากฟ้ากู่ก้องคำราม
เงาร่างมังกรขนาดมหึมาตนหนึ่งทะยานขึ้นจากเหวฟ้าบุพกาล เกล็ดสีเงินคมกริบดั่งใบมีด ดวงตาสีแดงฉานดั่งโลหิต ดูดุร้ายและบ้าคลั่ง!
มันโอบอุ้มโทสะอันท่วมท้นและเปลวเพลิงแห่งความเคียดแค้นอันไร้ที่สิ้นสุด ยามหนวดมังกรสะบัดพลิ้ว ไฟกรรมบาปก็ซัดสาดดั่งคลื่นยักษ์ แผดเผาปราณฟ้าบุพกาลรอบทิศทาง ที่ใดที่มันผ่าน ความว่างเปล่าล้วนปริแตกทีละคืบ กฎระเบียบส่งเสียงร่ำไห้!
“อวี่หลี!!”
มังกรบาปแหงนหน้าคำรามก้องฟ้า สุรเสียงสะเทือนสี่ขั้ว!
“เจ้าเป็นถึงสิ่งมีชีวิตแต่กำเนิดสวรรค์ ไฉนจึงลดตัวแต่งงานกับเผ่ามนุษย์ต่ำต้อยเช่นนั้นได้?! เจ้าเป็นของข้า! ตั้งแต่แวบแรกในยุคปฐมกาล เจ้าก็ควรเป็นของข้าแล้ว!”
“บัดนี้ กลับกลายเป็นของเล่นของเผ่ามนุษย์ชั้นต่ำเช่นนั้นหรือ?! เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าต้องตกสู่อเวจีทะเลกรรมเพราะเจ้า ถูกสะกดไว้ในเหวลืมเลือนนานนับหลายสิบล้านปี?!”
“เจ้าควรจะเป็นของข้ามาแต่แรกแล้ว!!”