เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สถานการณ์การรบเริ่มพลิกผัน
เหนือท้องทะเลฟ้าบุพกาล จอมสรรพสิ่งหลิงจู๋กวาดสายตามองไปรอบด้านด้วยสีหน้ามืดครึ้ม แววตาเต็มไปด้วยประกายเย็นเยียบ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ไม่ว่าจะเป็นจอมสรรพสิ่งจื่อเฉิน หลี่หยวนป้า ฉู่เจี้ยนหนาน เย่หลิงชวน หรือแม้แต่สิบขุนพลเทียนเป่าที่ยังไม่พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ต่างก็เป็นเสมือนตะปูที่ตอกฝังลงในเนื้อ ยืนหยัดอย่างดื้อรั้น ยากจะถอนออก ทั้งยังเริ่มบีบให้เขาต้องถอยร่น
“ต้าซย่าบัดซบนั่น!” จอมสรรพสิ่งหลิงจู๋เอ่ยเสียงต่ำ จิตสังหารพลุ่งพล่าน ทว่าหัวคิ้วกลับขมวดแน่นยิ่งกว่าเดิม
เขารู้ดีว่าหากยืดเยื้อต่อไป แนวรบทั้งหมดจะต้องพังทลายลงแน่
แววตาของเขาเย็นเยียบลง แต่กลับมีความลังเลปรากฏขึ้นมา
จากนั้นเขาก็สูดลมหายใจลึก สะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง ก่อนจะหยิบหีบหยกทองดำใบหนึ่งออกมา