กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ส่วนลึกของฟ้าบุพกาล เจตจำนงต่อสู้ยังไม่มอดดับ เปลวเพลิงโลหิตยังคงลุกโชน
หยวนเซิ่นสิ้นชีพ จิ่นซีเลื่อนระดับ แม้สำนักใจพิสุทธิ์จะเป็นฝ่ายชนะ แต่ก็เป็นชัยชนะที่แลกมาด้วยความสูญเสียอย่างแสนสาหัส
ความว่างเปล่ารอบด้านแตกสลาย ปราณโลหิตปั่นป่วนแผ่กระจาย แสงสุดท้ายของดวงจิตวิญญาณล่องลอยอยู่ภายในรอยแยกมิติ ไม่ยอมสลายไป
จอมสรรพสิ่งจวินหลินมีสีหน้ามืดครึ้มดุจผืนน้ำ ทันทีที่หยวนเซิ่นถูกกลืนกิน เขาก็รู้ได้ทันทีว่า
สถานการณ์พลิกกลับไม่ได้อีกแล้ว
“หึ...”
เขาแค่นเสียงเบา ๆ สายตาเย็นชาเหลือบมองทุกคนจากสำนักใจพิสุทธิ์ ก่อนยกฝ่ามือขวาขึ้นช้า ๆ ผนึกโบราณสีดำสนิทปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ แผ่กลิ่นอายลึกล้ำว่างเปล่า ราวกับสามารถกลืนกินเจตจำนงของสรรพสิ่งได้
“วิชาฉีกกระชากสุญญากาศ—ทลายพรมแดน”
ตูม!!!