เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นับตั้งแต่โองการเทวะจอมสรรพสิ่งอันสะเทือนฟ้าสะเทือนดินประโยคที่ว่า “ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของผู้บำเพ็ญในโลกมนุษย์ ประตูเซียนย่อมเปิดออกเอง” แพร่สะพัดไปทั่วทุกโลก เรื่องเล่าขานเกี่ยวกับ ‘ปราณเซียน’ ก็ไม่ใช่เพียงคำกล่าวลอย ๆ อันห่างไกลอีกต่อไป หากแต่กลายเป็นความศรัทธาและความยึดติดที่ประทับลึกลงในจิตใจผู้คน
มันแพร่กระจายราวกับไฟป่าลุกลาม เผาผลาญจิตใจของผู้บำเพ็ญนับร้อยล้านคน ทำลายระเบียบและกฎเกณฑ์ของสำนักบำเพ็ญนับไม่ถ้วน อีกทั้งยังสั่นคลอนจิตวิญญาณของผู้คนทั่วหล้าที่เคยมีความยำเกรงและความเพ้อฝันต่อคำว่า ‘บรรลุเซียน’
ในโลกพันกลางนับไม่ถ้วน แท่นมรรคาพังทลาย สายแร่ปราณวิญญาณปั่นป่วน ปรากฏการณ์บนท้องฟ้าผิดเพี้ยนไร้ระเบียบ
บ้างมีทะเลอสนีลอยค้างอยู่กลางเวหาไม่ยอมสลาย ปกคลุมขุนเขานับหมื่นอย่างไม่สิ้นสุด บ้างมีดวงตะวันสีทองลุกไหม้ทั้งกลางวันกลางคืน จนแยกไม่ออกว่ากลางวันหรือกลางคืน ยิ่งไปกว่านั้นยังมีฝนโลหิตบดบังท้องฟ้า โปรยปรายไปทั่วพันเมืองหมื่นหุบเขา!
เบื้องหลังนิมิตพลังแต่ละอย่าง ล้วนมีปราณเซียนสายหนึ่งเคลื่อนไหวอยู่อย่างเลือนราง
และไม่รู้ว่าตั้งแต่วันใด ในสามพันโลกยังมีถ้อยคำลับอันชวนให้ผู้คนขวัญผวาแพร่สะพัดออกมาอีกประโยคหนึ่ง
ใช้โลหิตแก่นแท้บูชายัญ ก็สามารถอัญเชิญปราณเซียนให้ปรากฏได้