เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลานี้แม้เสินหวังทั้งสามสิบห้าท่านจะถูกเชือกเทพสีทองรัดแน่นจนขยับเขยื้อนไม่ได้ สภาพน่าเวทนาถึงขีดสุด
ทว่าสีหน้าของพวกเขากลับยังคงหยิ่งยโส!
ดั่งเช่นบรรพชนเหล่านั้นที่หลงคิดว่าตนเองอยู่สูงเสียดฟ้า แม้ใบหน้าจะแนบติดพื้น แม้ลมหายใจจะหอบถี่ พลังเทพถูกสะกด ก็ยังคงไม่ยอมก้มหัว!
โดยเฉพาะเจ้าสำนักสำนักแสงเทพผู้นั้น ใบหน้าแนบติดพื้น ดวงตายังคงเย็นเยียบดั่งคมมีด ในปากพ่นเสียงฮึดฮัดไม่หยุด:
“ฉู่เจี้ยนหนาน นายรีบปล่อยพวกฉันเดี๋ยวนี้จะดีกว่า มิฉะนั้น... แหลกสลายจนสิ้นชื่อแน่!”
แววตาของเขาอำมหิต กัดฟันกรอด:
“สำนักนี้สั่งการให้ผู้อาวุโสเดินทางไปพันธมิตรจอมสรรพสิ่งเผ่ามนุษย์ด้วยตนเองตั้งแต่ก่อนเริ่มการประชุมแล้ว เพื่อร้องขอให้ออกหน้าทวงคืนความยุติธรรม!”
“แกมีบารมีอยู่แค่ชั่วคราว ก็เป็นได้แค่ตัวตลกกระโดดโลดเต้นเท่านั้น!”
“ตอนนี้พวกฉันแค่อดสูชั่วคราว รอจนพันธมิตรจอมสรรพสิ่งมาถึง ก็คือวันดับสูญของราชวงศ์จักรพรรดิแห่งต้าเซี่ยของพวกแก!!”
ทันทีที่คำพูดนี้ดังออกมา ทั่วทั้งลานก็ฮือฮาขึ้นมา!