เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทะเลฟ้าบุพกาลซัดสาด เกาะจื่อเซียวสั่นสะเทือน
เมฆอสนีม้วนตัวเหนือเวหา ปราณโลหิตพุ่งทะยานเสียดฟ้า!
หลี่หยวนป้านั่งตระหง่านอยู่บนหลังสัตว์อสูรเมฆหมื่นลี้ ค้อนคู่อยู่ในมือ ค้อนศึกทองเหลืองอร่ามมีลายอสนีพันรอบ แสงเทวะเจิดจ้าราวกับดาวร่วงหล่นลงมา พังทลายห้วงเอกภพ!
เขาเปรียบประดุจเทพสงครามจุติสู่โลก อสนีพิโรธฉีกกระชากเวหา ทุกหนแห่งที่ผ่านไป
ไม่ว่าจะเป็นม่านพลังเหล็กต้นกำเนิดฟ้าบุพกาลที่พันธมิตรจอมสรรพสิ่งทุ่มเทสร้างนานนับหมื่นปี เขตแดนธรรมระดับราชันเทพที่ไม่เคยถ่ายทอดของหมื่นเผ่าพันธุ์ หรือลายเทพพิทักษ์ภูเขาที่สลักไว้โดยค่ายกลตกทอดเสวียนเซียว ล้วนแตกสลายราวกับเศษกระดาษใต้ค้อนคู่ของเขา ไม่มีแรงต้านทานแม้แต่น้อย!
“ตูม!!!”
ค้อนอีกอันฟาดกระหน่ำลงมา!
ผืนดินของเกาะจื่อเซียวทรุดฮวบลงสามจั้งในพริบตา!
ทั้งเกาะคล้ายถูกเทพสวรรค์กดฝ่ามือยักษ์บดบังฟ้าลงมา วังเทวะหน้าผาขาด วิหารศักดิ์สิทธิ์และหอสมบัติระเบิดแหลกเป็นผุยผงท่ามกลางเสียงอสนีคำราม รัศมีเทพที่หลงเหลือร่วงหล่นราวกับห่าฝนถล่มสวรรค์!
“อ๊ากกก!!!”