เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในเจดีย์แก้วเงียบสงัด ราวกับห้วงมิติทั้งผืนถูกม่านพลังไร้รูปลักษณ์ห่อหุ้ม ตัดขาดการรับรู้จากโลกภายนอกทั้งหมด
แสงสีทองวาบขึ้น อิ๋งโยวและพวกรวม 5 คนปรากฏตัวจากความว่างเปล่า ร่างร่วงลงจากกลางอากาศ และยืนมั่นคงดุจขุนเขาทันทีที่เท้าสัมผัสพื้น
สิ่งที่เห็นคือห้วงมิติประหลาดซึ่งเต็มไปด้วยหมอกและฟ้าดินอันคลุมเครือ หมอกรอบด้านพลิกม้วนจนยื่นมือออกไปก็มองไม่เห็นนิ้ว ทั้งที่ไร้สายลมแต่กลับได้ยินเสียงวายุคำราม ใต้เท้าไร้พื้นดินแต่กลับสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือน ราวกับห้วงมิติทั้งหมดกำลังผันผวนรุนแรงอย่างไม่มั่นคง
ฟ้าดินประหนึ่งเพิ่งถือกำเนิด ขุ่นมัวและยังไม่กระจ่าง สรรพสิ่งซึ่งยังไม่ก่อรูปลักษณ์เคลื่อนคล้อยอย่างพร่าเลือนอยู่ท่ามกลางฟ้าบุพกาลแห่งนี้ ทั้งสับสน พิสดาร และกดดัน
“ฟิ้ว—”