เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใต้ฟากฟ้า พายุโหมกระหน่ำ ไอสังหารแผ่คลุ้งทั่วหล้า!
สนามรบชายแดนใต้ โลหิตนองเป็นสายน้ำ ซากศพกองพะเนินดุจภูเขา
สงครามระหว่างราชวงศ์จักรพรรดิจิ่วฮวากับต้าซย่าเข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว ทั่วทั้งสนามรบอบอวลด้วยกลิ่นอายสังหารอันเย็นเยียบ แสงตะวันยามอัสดงสาดส่องราวกับนรกบนดิน
เหนือสนามรบ เงาร่างสูงใหญ่สองร่างลอยอยู่กลางอากาศ ประจันหน้ากันมาเนิ่นนาน ไอสังหารรอบกายปั่นป่วนฉีกกระชากความว่างเปล่า!
ทั้งสองต่างแผ่เจตจำนงต่อสู้อันเกรียงไกร ความว่างเปล่าบิดเบี้ยว ไอสังหารควบแน่นจนเป็นรูปธรรม กดทับจนฟ้าดินสั่นสะเทือน
วายุพัดผ่าน หนานกงหลีมีดวงตาคมปลาบดุจสายฟ้า จับจ้องชีจี้กวง ก่อนเอ่ยด้วยเสียงต่ำเย็นเยียบ
“แม้แกจะมีเมฆาพิฆาตแห่งมรรคทหารหนุนเสริม แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงเทพแท้ขั้นสูง มีสิทธิ์อะไรต่อกรกับจักรพรรดิผู้นี้?”