กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ไป๋เขย่ากาเหล้าเบา ๆ เดินทอดน่องไปตามท้องถนนอย่างสบายอารมณ์ ฝีเท้าเชื่องช้าทว่ามั่นคงผ่อนคลาย
ชื่นชมขนบธรรมเนียมและวิถีชีวิตของเมืองต่างถิ่นแห่งนี้ตามอำเภอใจ สองฟากถนน พ่อค้าแม่ขาย หอนางโลมและเวทีรื่นเริงล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะ กลิ่นอายชีวิตคละคลุ้ง เสียงตะโกนร้องเร่ขายและเสียงหัวเราะดังแว่วมาไม่ขาดสาย
ทว่าท่ามกลางความจอแจวุ่นวายนี้ กระแสปราณสายหนึ่งที่คล้ายมีคล้ายไม่มีกลับติดตามล็อกเป้าหมายอยู่บนร่างของหลี่ไป๋ดุจเงาตามตัว
สตรีชุดม่วง!
แม้เจตจำนงสังหารของเธอจะซ่อนเร้นไว้ได้อย่างแนบเนียน แต่ในการรับรู้ของหลี่ไป๋ มันกลับเปรียบเสมือนรอยหมึกหยดหนึ่งบนฟากฟ้าดาราราวกระจ่างใส ช่างเด่นชัดบาดตายิ่งนัก
“หึ น่าสนใจ”