เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นอกเมืองไมตุ้น กองทัพสามฝ่ายโอบล้อมอยู่ทุกทิศ ทัพม้าเหล็กนับล้านแผ่ไอสังหารทะยานฟ้า ต่างฝ่ายต่างเตรียมพร้อมเปิดศึก!
จี้ชูเจินเหรินยืนอยู่เหนือเก้าชั้นฟ้า มีกระบี่เสวียนเวยโคจรรอบกาย ก่อนตวาดเสียงเย็นว่า “จ้านปู้ วันนี้ร้อยเผ่าหมานของแกต้องพินาศ!”
ราชันสงครามพั่วจวินถือหอกเทพไว้ในมือ พลางหัวเราะเย็นไม่หยุด “ไอ้คนเถื่อน ออกมารับความตาย!”
ราชันผีอินหว่างหัวเราะอย่างชั่วร้าย เพลิงเร้นลับแผ่ไอเย็นเยียบ “ผู้นี้รอไม่ไหวมานานแล้ว เนื้อเลือดของราชันเถื่อนย่อมเป็นอาหารโลหิตชั้นเลิศ!”
ทว่าบนกำแพงสูงตระหง่านของเมืองไมตุ้น ร่างสูงใหญ่ร่างนั้นเพียงยืนไพล่หลัง ก้มมองทั้งสามอย่างเย็นชา
ตี้จวินแห่งร้อยเถื่อน—จ้านปู้!
เขาสวมเกราะศึกทองดำ ศีรษะประดับมงกุฎจักรพรรดิเถื่อน ร่างกายสูงตระหง่านดุจขุนเขา ใบหน้าไร้อารมณ์ ประหนึ่งราชันแห่งความตาย
“หนวกหู!”
จ้านปู้เอ่ยอย่างเฉยชา เพียงสองคำหลุดจากปาก สีสันของฟ้าดินก็พลันแปรเปลี่ยน!
“ฆ่า!”