เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นอกป้อมเชือดโลหิต เสียงเข่นฆ่าดังกึกก้องฟ้า กลิ่นคาวเลือดอบอวลทั่วฟ้าดิน
จางเฟยควบม้าดุจมังกรคลุ้มคลั่ง กวาดทวนอสรพิษยาวจั้งแปดออกไป หนึ่งคนหนึ่งม้าบุกทะลวงเข้าไปในกองทัพเผ่าเถื่อน 300,000 นายอย่างหักโหม ราวกับย่างเข้าสู่แดนไร้ผู้คน!
“ฆ่า!”
จางเฟยแผดคำราม เสียงประหนึ่งอสนีบาตระเบิด สะเทือนทั่วสี่ทิศจนทุกผู้คนตื่นตระหนก
เดิมทีปาลามู่ทั้งสามคิดว่าเขาเป็นเพียงเทพแท้ขั้นสูงคนหนึ่งเท่านั้น คาดไม่ถึงว่าจางเฟยยิ่งสู้ยิ่งดุดัน ถึงกับฉีกแนวรบของเผ่าหมานออกเป็นทางอย่างหักโหม ซากศพเกลื่อนกลาดทั่วพื้น
“หมอนี่...เป็นเผ่ามนุษย์จริงหรือ?”
อูหลานเบิกดวงตาแดงฉานกว้าง ก่อนคำรามว่า “ไอสังหารคาวเลือดเช่นนี้ แม้แต่เผ่าหมานของเรายังเทียบไม่ได้!”
สีหน้าอาหมี่ลาเคร่งขรึมดุจสายน้ำ แววตาเย็นเยียบ “หากไม่กำจัดคนผู้นี้ ภายหน้าต้องเป็นภัยใหญ่แน่!”