กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แย่แล้ว!”
จางอู๋จี้ที่อยู่ด้านข้างกำลังต้านทานอสนีที่ฟาดลงมาจากท้องฟ้าอยู่แต่เดิม ครั้นเห็นท่าทางของจางซานเฟิงก็อดใจหายไม่ได้ เขาวูบกายกลับเข้าเมืองหยางเฉิงทันที เงยหน้ามองจางซานเฟิง ในใจยังคงหวาดผวาไม่หาย
“บรรพจารย์โกรธขึ้นมาจริง ๆ แล้ว!”
ราวกับเป็นการยืนยันความคิดในใจของจางอู๋จี้
ทันใดนั้นเสียงระเบิดสะเทือนฟ้าก็ดังกึกก้อง
จางซานเฟิงตบฝ่ามือด้วยโทสะขึ้นสู่เก้าชั้นฟ้า ชั่วพริบตาฟ้าดินสั่นสะเทือน รอยฝ่ามือขนาดมหึมาปกคลุมทั่วฟ้า หอบเอาแรงกดดันมหาศาลพุ่งเข้าปะทะกลุ่มเมฆอสนีบนเก้าชั้นฟ้าโดยตรง
“ตูม!”
รอยฝ่ามือพาดผ่าน เมฆดำสลาย อสนีดับมอด
กฎระเบียบไร้รูปร่างที่รวมตัวกันอยู่นั้นก็พังทลายสิ้นเชิงภายใต้ฝ่ามือนี้ หายไปไม่เหลือร่องรอย