กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“บัดซบ!”
โอวหยางชิงสบถในใจอย่างเคียดแค้น ก่อนกัดฟันเร่งเร้าพลังทั้งหมดอีกครั้ง
ปราณแท้ทั่วร่างของเขาพวยพุ่งออกมา ราวกับมีดคมกริบเล่มหนึ่ง ฝืนแหวกแรงกดดันรอบด้านออกไปอย่างดุดัน แล้วพุ่งทะยานขึ้นสู่เบื้องบน กระทั่งแซงหน้าโม่หานไปได้
ทว่ากระบวนการนี้กลับผลาญปราณแท้ของเขาไปมหาศาล
“พรวด!”
ทันทีที่เขาก้าวขึ้นสู่ขั้นที่สามสิบ แรงกดดันก็เพิ่มขึ้นอย่างรุนแรงอีกครั้ง ในที่สุดเขาก็ทานทนไม่ไหว กระอักเลือดออกมาอย่างหนัก ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ ร่างโงนเงนอยู่หลายครั้ง เกือบจะล้มลง
“ไม่ไหวแล้วหรือ?”
โอวหยางชิงยิ้มขื่น มองโม่หานที่ยังคงก้าวเดินอย่างเชื่องช้าอยู่เบื้องหลัง แววตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม