กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“องค์ชายผู้สืบทอดอ๋องเฉิน นายกององครักษ์อวี่หลินอยู่หน้าประตูวัง เจ้าไปเรียกองครักษ์อวี่หลินมาได้เลย ต่อให้นายทัพใต้บังคับบัญชาของอ๋องอี้กล้าหาญเพียงใด ก็มีเพียงสองสามคนเท่านั้น ย่อมต้านทานไม่ไหวแน่”
เหยียนเจิ้งเห็นดังนั้นก็รีบเตือนอิ๋งจี้ที่อยู่ข้างกาย แล้วพุ่งเข้าหาหลัวเฉิง
“ฮึ มดปลวก”
เห็นทั้งสองบุกมาถึงแล้ว หลัวเฉิงก็ฮึเสียงหนึ่ง พลองในมือสะบัดหนึ่งครั้ง พลันกลายเป็นผืนผ้าเงินขาว ราวกับทางช้างเผือกตกลงมา ปราณแกร่งอันกว้างใหญ่ไพศาลก็หลั่งไหลออกมา ดุจมหาสมุทรที่ซัดท่วมทั้งโถงใหญ่
“ปัง”
ถานไถเซิ่งรับแรงก่อน ถูกกระแทกจนกระเด็นไปหลายจั้งล้มลงกับพื้น
“พรวด”
เขาอาเจียนเลือดออกมาหนึ่งคำ สีหน้าซีดขาว