เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลึกเข้าไปในเขตหลังวังชั้นใน
เมื่อเห็นว่าเวลาเข้าเฝ้าราชสำนักยามเช้ามาถึงแล้ว
อิ๋งเย่จำต้องจากอ้อมกอดอันอ่อนโยนอย่างอาลัย โดยมีพระสนมเจาอี๋สกุลถานคอยปรนนิบัติจัดฉลองพระองค์ให้
พอคิดว่าเข้าเฝ้าราชสำนักแล้วจะต้องเผชิญหน้ากับเรื่องที่ขุนนางฝ่ายบุ๋นฝ่ายบู๊เหล่านั้นบีบบังคับให้แต่งตั้งรัชทายาทอีก อิ๋งเย่ก็ทำหน้าบึ้ง ดูหม่นหมองไม่สบอารมณ์
เห็นอิ๋งเย่มีสีหน้าหม่นหมอง พระสนมเจาอี๋สกุลถานก็กรอกตา แล้วเอ่ยเสียงอ้อนว่า “ฝ่าบาท เหตุใดจึงมีสีหน้าเบื่อหน่ายเช่นนี้ หม่อมฉันปรนนิบัติบกพร่องตรงไหนหรือ”
พูดพลางก็ยื่นมือบางขึ้นลูบไล้พระอุระของอิ๋งเย่อย่างเบามือ
อิ๋งเย่เห็นดังนั้น ความหงุดหงิดที่มีอยู่เดิมก็มลายหายสิ้น เขาจับมือพระสนมเจาอี๋สกุลถานไว้ แล้วกล่าวว่า “ย่อมไม่มีเรื่องเช่นนั้น เพียงแต่ข้าขึ้นครองราชบัลลังก์ได้ไม่นาน ขุนนางฝ่ายบุ๋นฝ่ายบู๊ในราชสำนักก็เอาแต่เร่งเรื่องแต่งตั้งรัชทายาท ข้าจึงอึดอัดอยู่ในใจ”