กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มองพระสนมเจาอี๋สกุลถานที่ดูอ่อนหวานน่ารักราวนกน้อยเบื้องหน้า อิ๋งเย่รับสัมผัสนุ่มนิ่มนั้น รู้สึกร่างกายร้อนผ่าวไปทั้งตัว
เขาอุ้มพระสนมเจาอี๋สกุลถานขึ้นแนวนอนอย่างแรง รีบร้อนเดินเข้าห้องใน สะบัดม่านออก แล้วโถมกดนางลงบนม่าน
ใต้ดวงตาพระสนมเจาอี๋สกุลถานแวบความตระหนก แต่ไม่นานก็สงบลงอีกครั้ง ท่าทางราวกับปล่อยให้ท่านเด็ดดอกไม้ตามใจ
“ฮึ ๆ แม่นาง ข้ามาแล้ว”
ไม่นานนัก เสียงกรีดร้องที่ทำให้เลือดลมพลุ่งพล่านก็ดังขึ้นในห้อง ปนกับเสียงหอบหายใจที่เร่าร้อนผิดปกติ
เนิ่นนาน อิ๋งเย่ก็เข้าสู่ห้วงฝัน มือหยกของพระสนมเจาอี๋สกุลถานที่ห้อยอยู่ขอบเตียงโบกไปมาถี่ ๆ อิ๋งซวี่ใต้เตียงเห็นดังนั้น ก็ค่อย ๆ คลานออกมาจากใต้เตียง ย่องเบา ๆ ออกจากตำหนักเฟิ่งชี