เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางอู๋จี้กับผู้บัญชาการเผ่าคนเถื่อนก้งตูยืนตระหง่านอยู่กลางนภา กระแสอากาศรอบด้านปั่นป่วน วายุปราณพัดอาละวาด กรีดผ่านร่างของทั้งสองราวกับคมมีดจนเสื้อผ้าสะบัดดังพรึ่บพรับ
ร่างก้งตูแผ่กลิ่นอายดิบเถื่อนประหนึ่งสัตว์ยักษ์ยุคดึกดำบรรพ์ ดวงตาเปี่ยมเจตจำนงสังหารท่วมฟ้า จ้องจางอู๋จี้อย่างเย็นชา เสียงดังกึกก้องดุจฟ้าร้อง “จางอู๋จี้ วันนี้ผู้บัญชาการผู้นี้จะฉีกแกเป็นชิ้น ๆ ด้วยมือของฉัน!”
จางอู๋จี้ยังคงสงบนิ่งและผ่อนคลายดุจสายลม แววตาราบเรียบแต่แน่วแน่ ราวกับไม่มีสิ่งใดในโลกสั่นคลอนปณิธานดั้งเดิมของเขาได้
เขาไม่กล่าวพร่ำ เร่งโคจรวรยุทธ์เก้าสุริยันอย่างรวดเร็ว ทั่วร่างเปล่งประกายสีทอง ก่อนใช้สองฝ่ามือซัดข้ามอากาศไปยังก้งตู
“โฮก!”
มังกรยักษ์สีทองตัวหนึ่งพุ่งออกจากฝ่ามือทั้งสองของเขา แผดคำรามพลางโถมเข้าหาก้งตู