เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อู๋จี้ อาการบาดเจ็บของสือเชียนเป็นอย่างไรบ้าง”
หลังจัดการที่พักให้สือเชียนเรียบร้อย สายตาของอิ๋งโยวก็หันไปทางจางอู๋จี้ น้ำเสียงแฝงความห่วงใยอยู่บ้าง
จางอู๋จี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย ตอบด้วยเสียงหนักแน่น “นายเหนือหัว เส้นลมปราณทั่วร่างของท่านซือหม่าแตกสลายหมดสิ้น แม้จะใช้ปราณแท้พยุงอาการไว้ชั่วคราว แต่ถ้าไม่ได้ใช้ยาปรุงฟื้นฟู เกรงว่าจะหายขาดได้ยากนัก แต่ในจวน…ไม่มีสมุนไพรชนิดนี้เลย”
“อืม” อิ๋งโยวพยักหน้า เอ่ยทันที “คุณรวบรวมรายชื่อสมุนไพรที่ต้องใช้ทำเป็นบัญชี แล้วส่งให้ซูเจ๋อ ให้เขาออกหน้าช่วยจัดหา”
“น้อมรับบัญชา”
จางอู๋จี้ประสานมือรับคำ สมจะจากไป อิ๋งโยวก็พลันนึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง จึงเอ่ยเรียกเขาไว้ “เดี๋ยวก่อน อู๋จี้! สมุนไพรในต่างโลกนี้อาจไม่เหมือนของหัวเซี่ยทั้งหมด คุณไปด้วยตัวเองสักเที่ยวจะดีกว่า”
จางอู๋จี้ได้ยินก็หยุดฝีเท้า ประสานมือกล่าว “อู๋จี้เข้าใจแล้ว”