เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮึ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต คืนนี้ฉันก็จะเอาพลังชะตาแผ่นดินของรัฐเจิ้งไปให้ได้!”
สือเชียนกัดฟันคำรามต่ำ สองมือประสานมุทราหน้าอก ก่อนเปล่งคำหนึ่งด้วยเสียงทุ้ม
“—ลักฟ้า!”
ชั่วพริบตา ยันต์อาคมมายาแผ่นหนึ่งปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ก่อนหลอมเข้าไปในร่างของเขา
ตูม!
พลังแห่งวิถีอำนาจอันรุนแรงถึงขีดสุดระเบิดขึ้นภายในร่างเขา กวาดไปทั่วแขนขาและกระดูกทุกส่วนทันที ปราณแท้โหมซัดดุจคลื่นสมุทร เพิ่มพูนขึ้นหลายเท่าตัว!
ขณะเดียวกัน พลังนั้นก็แผดเผาร่างกายดุจเปลวเพลิง ฉีกทำลายเส้นเอ็นและกระดูก ทำให้ร่างเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ลำคอหวานวาบ ก่อนกระอักโลหิตออกมาคำหนึ่ง!
นี่คือวิชาต้องห้ามในวรยุทธ์ “ลักฟ้าปล้นปฐพี” ของเขา สามารถขโมยพลังฟ้าดินมาใช้ชั่วคราวเพื่อเพิ่มพลังอย่างมหาศาล แต่ต้องแลกด้วยราคาสูงลิ่ว หากพลาดแม้แต่น้อยก็อาจถึงแก่ชีวิต
แววตาของชายชราผมขาวที่อยู่ตรงข้ามเคร่งขรึม สีหน้าเปลี่ยนไปในที่สุด